بسم الله الرحمن الرحیم

«خدا را شکر»

"الحمد لله رب العالمین" این جمله ایست که همیشه در نماز آن را تکرار می کنیم. اما گاهی اوقات کمبودهای زندگی باعث می شود که با تمام وجود این جمله را نگوئیم بلکه با کمی دلخوری از خدا بخاطر ندادنهایش بدون باور قلبی آن را تکرار کنیم

متن زیر نگاهی متفاوت به جهان اطراف ما دارد و برخی نعمتهای فراموش شده که ما اصلاً آنها را به عنوان نعمت به کار نمی بریم را به ما یادآور می شود:

خدا را شکر که تمام شب صدای خرخر همسرم را می شنوم. این یعنی او زنده و سالم کنار من خوابیده است.

خدا را شکر که دختر نوجوانم همیشه از شستن ظرفها شاکی است. این یعنی او در خانه است و در خیابانها پرسه نمی زند.

خدا را شکر که مالیات می پردازم. این یعنی شغل و درآمدی دارم

خدا را شکر که باید ریخت و پاشهای بعد از مهمانی را جمع کنم این یعنی در میان دوستانم بوده ام.

خدا را شکر که لباسهایم کمی برایم تنگ شده اند. این یعنی غذای کافی برای خوردن دارم.

خدا را شکر که در پایان روز از خستگی از پا می افتم. این یعنی توان سخت کار کردن را دارم.

خدا را شکر که باید زمین را بشویم و اطاق را جارو کنم و پنجره ها را تمیز کنم. این یعنی خانه ای دارم

خدا را شکر که در جای دور جای پارک پیدا کردم. این یعنی هم توان راه رفتن دارم و هم اتومبیلی برای سوار شدن.

خدا را شکر که سر و صدای همسایه ها آزارم می دهد. این یعنی می توانم بشنوم

خدا را شکر که هر روز صبح زود باید با زنگ ساعت بیدار شوم. این یعنی من هنوز زنده ام.

خدا را شکر که گاهی اوقات بیمار می شوم. این به یادم می آورد که اغلب اوقات سالم هستم

خدا را شکر که خرید هدایای سال نو جیبم را خالی می کند. این یعنی عزیزانی دارم که می توانم برایشان هدیه بخرم.

شما چه تعداد از این نعمتها سراغ دارید؟؟

منتظر پیامهایتان هستم

عظمت پروردگار

«یک گفتگوی خواندنی»

خدا: بنده من! یازده رکعت نماز شب بخون.

بنده: خدایا خسته ام، حالشو ندارم، نمیشه کمتر بخونم؟

خدا: اگه حالشو نداری فقط دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وتر رو بخون

بنده: برام سخته که نصف شب بیدار بشم.

خدا: خب اگه بیدار نمیشی قبل از اینکه بخوابی بخون و بعد بخواب

بنده: آخه سه رکعت هم زیاده

خدا: خب باشه فقط یک رکعت وتر را بخون

بنده: آخه امروز خیلی خسته شده ام، حال اون یک رکعت رو هم ندارم

خدا: باشه، قبل از خواب وضو بگیر و بخواب، ثواب شب تا صبح عبادت رو برات میگم بنویسن

بنده: آخه من تو رختخوابم اگه پاشم دیگه خوابم نمی بره

خدا: خب همونجا که دراز کشیده ای روی پتو تیمم کن و یک بار بگو «یا الله»

بنده: هوا سرده، نمیتونم دستامو از زیر پتو بیرون بیارم

خدا: خب فقط تو دلت بگو «یا الله» ما برات ثواب نماز شب حساب میکنیم

«اما بنده با بی اعتنایی می خوابد، ... چند ساعتی می گذرد»

خدا:  ملائکه من! ببینید من چقدر ساده گرفتم اما او خوابیده و به من اعتنایی نکرد. طوری نیست چیزی به اذان صبح نمانده بیدارش کنید. دلم براش تنگ شده آخه سر شب تا حالا اصلا با من حرف نزده.

ملائکه: خدایا دو بار بیدارش کردیم اما باز هم خوابیده!!!

خدا: درِ گوشش بگید پروردگارت منتظرته

ملائکه: خدایا این رو هم گفتیم اما فایده نداشت

هنگام طلوع آفتاب است، نماز صبح قضا می شود، خورشید از مشرق سر برمی آورد و خدا رویش را از این بنده بر می گرداند!!!!

ملائکه من! آیا حق ندارم که با این بنده قهر کنم؟؟؟؟؟؟؟

جای همه شما در سرزمین وحی خالی بود. جای جای آن بوی خدا می داد. چه حال و هوای عجیبی! مدینه دلت در یک غمی سنگین می گیرد و نمی دانی به کدام مصیبت گریه کنی؟ چرا که قدم به قدم مدینه یادآور مصیبتی از مصایت اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام است.

جدای از همه اینها غم قبور خاکی ائمه مظلوم بقیع چنان دلت را آتش می زند که به قول معروف دیگر منتظر روضه خوان نمی مانی.

اما آنچه در سراسر این سفر ملکوتی در تمامی مکانها فکر من را به خود مشغول کرده بود مظلومیت فراتر از وصف آقا و مولا امیر المؤمنين عليه السلام بود. کسي که در خانه کعبه بدنيا آمده بود و دين اسلام مديون رشادتها و فداکاريهاي وي بود هنوز هم در خانه خدا مظلومترين است.!!!!

ديروز شيطان را ديدم در حوالي ميدان بساطش را پهن كرده بود. فريب مي فروخت مردم دورش جمع شده بودند هياهو مي كردند و هول مي زدند و بيشتر مي خواستند،توي بساطش همه چيز بود غرور،حرص، دروغ،خيانت و جاه طلبي ... هر كس چيزي مي خريد و در ازايش چيزي مي داد بعضي ها تكه اي از قلبشان را مي دادند و بعضي پاره اي از روحشان را،بعضي ها ايمانشان رامي دادند و بعضي آزادگی شان را. شيطان مي خنديد دهانش بوي گند جهنم ميداد. حالم را به هم مي زد دلم مي خواست همه ی نفرتم را ابراز کنم.انگار ذهنم را خواند موذيانه خنديد و گفت: 

باسمه تعالی

از ويژگي هاي آشكار قرآن این است كه «هم همه آن را مي فهمند و هم همه آن را نمي فهمند».

قرآن کریم همانند اقيانوس بیکرانی است که همه ی انسانها از آن لذت مي برند و براي همه قابل استفاده است بعضی افراد از نگاه به آن و برخي از شنا در ساحل و عده ای دیگر با غواصي در آن. هر كدام كه توانمندي بيشتري دارند بيشتر بهره مند مي شوند اما باز هم بسياري از زواياي ناپيدا و صدف هاي نهفته در آن وجود دارد كه دسترسي بسياري به دور است و در اختیار هر کسی هم نیست.

یکی از موضوعات قرآنی که مباحث زیادی را نیز در بر دارد و مخالفان وموافقان زیادی هم دارد موضوع «شفاعت» است.

شفاعت در لغت در معانى گوناگونى به كار رفته است؛ همچون: دعا براى مؤمنان، صلح ميان دو نفر، زوج، زياد كردن، يارى كردن كسى كه خواستار چيزى باشد و منضم شدن كسى به ديگرى براى يارى دادن و برآوردن خواسته‏ها.

شفاعت كلّى به معناى «وساطت يك موجود ميان خداوند متعال و موجود ديگر است» و يا به بيان ديگر به معناى «وساطت يك مخلوق ميان مخلوق ديگر است؛ چه در اين دنيا و چه در قيامت چه در اصل وجود، چه در برگشت وجود».

قرآن مجسم

خداوند متعال در قرآن کریم از پیامبرانی سخن به میان می آورد که به آنان کتاب داده است همانند حضرت ابراهیم علیه السلام (صحف ابراهیم و موسی؛ اعلی/19)، حضرت موسی علیه السلام (و اذ آتینا موسی الکتاب؛ بقره/53)، حضرت عیسی علیه السلام (و قفینا علی آثارهم بعیسی ابن مریم .... و آتیناه الانجیل؛ مائده/46)، و حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم (و لقد آتیناک سبعا من المثانی و القرآن العظیم؛ حجر/87).

همچنین در قرآن کریم صفاتی برای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ذکر می شود که مختص آن حضرت است و از آن جمله است خاتم الأنبیاء بودن آن حضرت ( ما کان محمد ابا احد من رجالکم و لکن رسول الله و خاتم النبیین/ احزاب 40).

بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین

رحمت در قرآن

خداوند متعال خود را در قرآن کریم با صفات زیادی به بندگان خویش معرفی فرموده است. صفاتی که هر کدام جلوه‎ای از جمال و جلال الهی را به نمایش می گذارد. از جمله‎ی این صفات که در سراسر قرآن ظهور و بروز دارد، صفت رحمت خداوند است که در بیش از 500 آیه از قرآن کریم از آن سخن به میان آمده است. قبل از هر سخنی سزاوار است که تعریفی اجمالی از معنای رحمت داشته باشیم. رحمت به رقت و حالت قلبی گفته می شود که احسان و نیکی به آن شخصي كه مورد دلسوزی قرار گرفته را در پی داشته باشد. البته در تعبيرات قرآني گاهی به دلسوزی بدون احسان رحمت گفته می شود همانگونه که برخی اوقات احسان بدون حالت قلبی را نيز رحمت می نامند.

«عشق» نام گياهى است كه در فارسى آن را «پيچك» خوانند (علفى كه اطراف بوته‏هاى انگور و... مى‏پيچد و چه بسا آن را از كار انداخته و خشك مى‏كند) و چون شوق و محبت زیاد نيز شايق را چنان مجذوب معشوق مى‏گرداند كه ديگر خودى نمى‏بيند و فانى مى‏شود، آن را اصطلاحا «عشق» گويند.

عشق يعني علاقه و محبت شديدي که بين دو طرف ايجاد مي گردد و باعث مي شود عاشق خود و خواسته هاي خود را نبيند و همه چيز را براي معشوق بخواهد، علاقه و عشق محصول توجه به کمال است، آدمي زماني که در چيزي يا کسي کمالي مي بينيد، به آن علاقه مند مي شود واگر اين کشش به هر دليلي قوي باشد اين علاقه (اصطلاحا) به عشق منجر مي گردد. این اصطلاح اصلاْ در قرآن کریم به کار برده نشده اما در روایات ما زیاد این کلمه بکار برده شده است.

بسم الله الرحمن الرحيم و به نستعين

نور در نور

اكنون كه در سالي قرار داريم كه از طرف مقام معظم رهبري (حفظه الله) با نام مقدس پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله و سلم مزين گرديده بجا و شايسته است كه اين نامگذاري در حد عادي باقي نماند بلكه باید هر يك از ما در اين سال بصورت ويژه و گسترده در شناخت آن شخصيت با عظمت و ملكوتي كوشش كنيم و براي انس با آن پيامبر رحمت، تلاشي وافر داشته باشيم.

عواقب خطرناك دوستي با افراد ناباب

 در گفتار گذشته به بيان ملاكها و شرايط يك دوست خوب از ديدگاه قرآن كريم اشاره شد

 و در اين گفتار به لطف خداوند تلاش بر اين است كه به برخي مضرات و عواقب

 خطرناكِ دوستي با افراد نالايق ناباب بپردازيم:

بسم الله الرحمن الرحيم

دوستيابي در قرآن كريم

يكي از مباحث بسيار مهم در مسائل اجتماعي، ميزان و نحوه‎ي ارتباط انسانها با يكديگر

 است كه در قالب دوستي انجام مي‎گيرد. انسان از انتخاب دوست ناگزير است و محتاج به

 دوست.

نكته‎ي مهم اين است كه تأثير يك دوست در شخصيت انسان بسيار زياد است و در آيات

 قرآن كريم و روايات معصومين عليهم السلام، تأكيد زيادي بر اين موضوع شده است.

 خداوند متعال حال برخي ظالمان را اينگونه بيان مي‎دارد: ‹‹(روز قيامت) روزي است كه

 مي‎بيني ظالم (از شدت حسرت) دست خود را گاز مي‎گيرد و (مي‎گويد:) ايكاش با فلان

 شخص دوست نمي‎شدم›› (سوره مباركه فرقان آيه 26) امير المؤمنين سلام الله عليه مي‎

 فرمايد: كسي كه شخصيت او بر شما مشتبه شد و نسبت به دين او اطلاعي نداشتيد به

 دوستانش نگاه كنيد، اگر آنان از اهل دين خدايند پس آن شخص نيز بر دين خداست ولي اگر دوستان وي بر غير دين خدا بودند پس بدانيد كه او نيز هيچ بهره‎اي از دين خدا ندارد (وسائل الشيعه ج16 ص 265).